ALICJA BIEŃ & ALICJA TARKOWSKA KANCELARIE ADWOKACKIE & KANCELARIE PARTNERSKIE
Pawilońska 47
91-487 Łódź, Polska
tel. +48 42 630 40 10
fax +48 42 630 97 00
kancelaria@alicjabien.pl
autor opracowania
NAWIGACJA
Znaczenie finansowania wymiany handlowej
Pod terminem finansowania wymiany handlowej kryją się krótko i długoterminowe narzędzia i usługi finansowe, które pomagają przedsiębiorcom w prowadzeniu handlu w kraju jak i na poziomie międzynarodowym. Instrumenty te znacznie ułatwiają działalność zarówno importerom, jak
i eksporterom.
Głównym celem finansowania wymiany handlowej jest ułatwienie przedsiębiorcom prowadzenia działalności gospodarczej. Rozszerzanie działalności na rynek międzynarodowy wiąże się ze zwiększonym ryzykiem oraz niekorzystnymi zjawiskami takimi jak wydłużające się terminy płatności, rosnąca skala opóźnień, brak uiszczania należności lub ich wolniejszy spływ. Wobec tego, instytucje finasowania handlu oferują szereg rozwiązań mających ułatwić rozwój i zminimalizować straty przedsiębiorców ograniczając ryzyko związane z tymi operacjami.
Instrumenty finansowania handlu - znaczenie
Finansowanie handlu zapewniają kredyty, pożyczki, gwarancje płatności i ubezpieczenia potrzebne, aby ułatwić płatność za towar lub usługę na warunkach, które zadowolą zarówno eksportera, jak i importera. Z tego powodu wymiana handlowa potrzebuje dobrze funkcjonującego systemu finansowego.
Instrumenty finansowania handlu chronią podmioty uczestniczące w obrocie przed powszechnymi zagrożeniami. Wśród nich wymienia się:
- wahania kursów walut,
- niestabilność polityczna,
- ryzyko prawne,
- problemy z brakiem płatności,
- zdolność kredytowa jednej z zaangażowanych stron.
Podmioty biorące udział w finansowaniu wymiany handlowej
Typowymi podmiotami biorącymi udział w wymianie handlowej jest eksporter (dostawca) i importer (odbiorca). Każdy z nich ma swoje obowiązki, ale i wymagania co do świadczenia drugiej strony. Eksporter liczy na zysk, za swoje towary lub usługi spodziewa się korzyści majątkowej. Importer decydując się na skorzystanie z usług eksportera oczekuje od nich pożądanej jakości i ilości.
Istota finansowania wymiany handlowej opiera się na wprowadzeniu do tego układu osoby trzeciej. Wprowadzając do transakcji podmiot finansujący strony wymiany handlowej liczą, że zminimalizuje on ryzyko płatności i ryzyko dostaw. Strony mają dzięki temu większą pewność, że wypełnienie zobowiązań nastąpi w przewidzianym przez nie terminie oraz wszystko przebiegnie zgodnie z umową.
W przypadku rozbudowanych transakcji, mogą w nich występować również banki, firmy finansujące handel, poddostawcy i podwykonawcy stron umowy, firmy ubezpieczeniowe, agencje kredytów eksportowych.
Produkty finansowania handlu skoncentrowane na ograniczaniu ryzyka pomagają zaspokoić sprzeczne potrzeby stron (zazwyczaj eksportera i importera, jeśli chodzi o handel międzynarodowy). W przypadku, gdy eksporter musi ograniczyć ryzyko płatności ze strony importera, w jego najlepszym interesie byłoby przyspieszenie płatności ze strony importera.
Celem importera jest ograniczenie ryzyka związanego z dostawą/wykonaniem eksportera, a tym samym otrzymanie towarów przed dokonaniem płatności. W takich przypadkach produkty finansowania handlu skutecznie funkcjonują jako mechanizm, za pomocą którego dostawcy unikają ryzyka, które co do zasady jest nieodłącznie związane z handlem (głównie ryzyko związane z płatnościami i dostawami), jednocześnie potencjalnie zapewniając eksporterowi przyspieszone należności a importerowi przedłużony kredyt.
Dla eksportera najbardziej bezpiecznym rozwiązaniem przy zawieraniu umowy z importerem jest konsygnacja. Następnie kolejne: rachunek otwarty, inkaso dokumentowe, akredytywa i gotówka z góry, która wiąże się z największym ryzykiem.
Z kolei dla importera najmniej bezpieczne jest wpłacenie zaliczki. Większe zapewnienie importer ma kolejno w przypadku skorzystania z: akredytywy, inkasa dokumentowego, rachunku otwartego. Najbardziej korzystna jest oczywiście przesyłka przez eksportera i płatność po sprawdzeniu ilości i jakości towaru.
Finansowanie handlu - korzyści
Finansowanie handlu ułatwia rozwój przedsiębiorcy. Instrumenty finansowania mają za zadanie poprawić płynność finansową lub zdolność kredytową przedsiębiorstwa. Odblokowują one więc kapitał z istniejących już funduszy i należności przedsiębiorcy. Zapewniają dzięki temu skrócony i uproszczony sposób zawierania transakcji w handlu międzynarodowym.
Dzięki finansowaniu handlu, dostawcy i odbiorcy mają dostęp do konkurencyjnych warunków, dzięki którym zmniejszają się luki w płatnościach występujących w cyklu handlowym. Zwiększa ono również potencjał przychodów przedsiębiorcy, a wcześniejsze płatności mogą pozwolić na wyższe marże. Dzięki narzędziom finansowania wymiany handlowej firmy mogą zawierać transakcje handlowe z coraz większą grupą dostawców. Zwiększa to konkurencyjność i wydajność na rynkach i łańcuchach dostaw, a co za tym idzie wzrost wiarygodności przedsiębiorcy. Wszystko to przyczynia się do wzrostu sprzedaży dla przedsiębiorstwa.
Małe przedsiębiorstwa o słabszych bilansach mogą korzystać z tego rodzaju finansowania, aby handlować znacznie większymi ilościami towarów lub usług i współpracować z silniejszymi klientami. Finansowanie handlu pozwala więc małym przedsiębiorcom zamawiać większe ilości zapasów lub składać większe zamówienia u dostawców, co prowadzi do korzyści skali i rabatów hurtowych.
Finansowanie wymiany handlowej zapewnia minimalizację ryzyka, przenosząc je ze stron wymiany na inną instytucję. Takie przejęcie ryzyka niewypłacalności kontrahenta przez bank zwiększa bezpieczeństwo transakcji dla przedsiębiorcy.
Na polskim rynku jest dostępnych wiele alternatywnych sposobów finansowania, oferujących usługi doprecyzowane do potrzeb przedsiębiorców. W ten sposób dochodzi do zabezpieczenia międzynarodowych projektów handlowych polskich przedsiębiorców oraz finansowania zakupu polskich towarów i usług.
Etapy finansowania eksportu
Finansowanie przed wysyłką
Głównym celem finansowania przedwysyłkowego jest umożliwienie eksporterom zakupu surowców, przeprowadzenia procesu produkcyjnego, pakowania i wysyłki gotowych towarów. Kredyty przedwysyłkowe są udzielane przykładowo w formie kredytu na pakowanie, zaliczek na poczet należności od rządu, takich jak zwrot cła.
Finansowanie po wysyłce
Finansowanie powysyłkowe to pożyczka, zaliczka lub inny rodzaj kredytu, który bank lub instytucja finansowa daje eksporterowi po wysłaniu towarów lub wykonaniu usług. Jest to wsparcie finansowe na czas od momentu wysyłki towarów lub zakończenia usług do chwili, gdy eksporter otrzyma zapłatę od zagranicznego odbiorcy. Taki kredyt jest przeznaczony na finansowanie należności z tytułu sprzedaży eksportowej.
Dlaczego ubezpiecza się eksport? Ryzyka związane z wymianą handlową
Przedsiębiorcy chcący rozszerzyć swoją działalność na rynki zagraniczne muszą liczyć się z potencjalnymi przeszkodami i rodzajami ryzyka. Mogą one być zawinione przez samych przedsiębiorców np. nieznajomość lokalnych praw i zwyczajów jak i przez ich kontrahentów np. ryzyko handlowe, czyli niewypłacalność czy nieuczciwość kontrahenta. Mogą to być również czynniki niezawinione przez żadną ze stron, to jest niestabilność polityczna kraju, ryzyko siły wyższej czy zmieniające się warunki handlowe np. wahania w kursie walut.
By ograniczyć wystąpienie strat, przedsiębiorca powinien odpowiednio ubezpieczyć swoją sytuację przed podpisaniem umowy, a tym bardziej przed wysyłką towarów. Takie ubezpieczenia eksportowe gwarantują przedsiębiorcy dodatkową ochronę i odszkodowanie w zaistnieniu wszystkich okoliczności wcześniej uzgodnionych z ubezpieczycielem.
Ubezpieczenie eksportu w dużej mierze polega na zminimalizowaniu ryzyka handlowego, politycznego i siły wyższej. Niektóre z kluczowych rodzajów ryzyka w finansowaniu handlu międzynarodowego zostały opisane poniżej.
- Ryzyko handlowe to sytuacja, kiedy klient, który miał zapłacić za towary lub usługi, staje się niewypłacalny, czyli nie ma funduszy na zapłatę. Może też oznaczać opóźnienia w płatnościach, zerwanie umowy przez jedną ze stron lub niewywiązanie się z umowy, na przykład przez odmowę przyjęcia towarów lub usług bez ważnego powodu. Ubezpieczyciel może także zapewnić ochronę, jeśli firma wchodzi na rynek, na którym prawo nie jest dobrze uregulowane. Ten rodzaj ryzyka odnosi się więc do potencjalnych strat.
- Ryzyko polityczne to sytuacja, gdy prawidłowe wykonanie umowy staje się niemożliwe przez działania lub decyzje rządu kraju klienta. Ryzyko to obejmuje swoim zakresem wydarzenia polityczne i problemy ekonomiczne. Jeśli polski rząd lub Unia Europejska wprowadziły zakaz handlu z danym krajem, jest to również sytuacja rozpatrywana jak ryzyko polityczne.
- Ryzyko siły wyższej występującej za granicą. Chodzi przykładowo o takie zdarzenia jak: wojna i wojna domowa, powstania, rewolucje, zamieszki, przewlekłe masowe strajki, katastrofy naturalne, piractwo morskie, pandemię, awarię nuklearną.
- Ryzyko kursowe/walutowe: jest to ryzyko związane z wahaniami kursów wymiany walut w odniesieniu do płatności i wpływów w walucie obcej. Zmiany kursów stanowią poważne ryzyko dla obu stron wymiany handlowej. Nie tylko wahania te są poza kontrolą przedsiębiorców, ale mogą one zniweczyć przewidywany zysk.
- Ryzyko kraju: ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej z kontrahentami mającymi siedzibę za granicą. Czynniki, o których należy pamiętać przy rozważaniu ryzyka kraju kontrahenta, obejmują między innymi obecny klimat polityczny, stan lokalnej gospodarki, istnienie wiarygodnych struktur prawnych. Ryzyko kraju zawiera w swoim zakresie ryzyko polityczne oraz ryzyko kursowe.
- Ryzyko oszustwa: czyli ryzyko związane z nieświadomym rozpoczęciem współpracy z nieuczciwym kontrahentem, otrzymaniem sfałszowanych dokumentów i oszustwami ubezpieczeniowymi.
- Ryzyko dokumentowe: jest ważne z uwagi na fakt, że dokumenty odgrywają kluczową rolę w handlu międzynarodowym. Brakujące lub nieprawidłowo przygotowane dokumenty stwarzają ryzyko zarówno dla kupujących, jak i sprzedających, ponieważ mogą powodować opóźnienia w przesyłkach i ostatecznie opóźnienia w płatnościach.
Narzędzia finansowania handlu - sposoby finansowania transakcji międzynarodowych
Usługi zmniejszające ryzyko finansowe są świadczone przez wyspecjalizowane w tej dziedzinie firmy. Wybór najlepszego rozwiązania zależy od oczekiwań przedsiębiorcy i korzyści jakie chce osiągnąć. Instytucje finansowe i ubezpieczeniowe dysponują wieloma narzędziami, co daje przedsiębiorcom możliwość wyboru metody najbardziej odpowiadającej ich potrzebom czy specyfikacji ich przedsiębiorstwa.
Zaliczki gotówkowe
Dzięki metodzie płatności zaliczkowej eksporter może wyeliminować ryzyko kredytowe lub ryzyko braku płatności, ponieważ płatność jest otrzymywana przed przeniesieniem własności towarów.
Kredyt kupiecki
Kredyt odbiorcy to umowa finansowa, przez którą podmiotem udzielającym kredytu jest sam odbiorca. Jest to zaliczka za towar, który nie został jeszcze dostarczony lub usługę, która nie została jeszcze wykonana. Ten rodzaj kredytu stanowi zabezpieczenie dla dostawcy w przypadku, gdy towar jest na tyle nietypowy, że mógłby mieć on problem z jego sprzedażą, gdyby odbiorca zrezygnował z umowy.
Kredyt dostawcy udzielany jest natomiast przez dostawcę towarów lub usług. Polega w praktyce na odroczeniu terminu płatności poprzez wystawienie faktury z odroczonym terminem płatności lub umowę pisemną bądź ustną. Zazwyczaj kredyt ten udzielany jest przedsiębiorstwu, które nie dysponuje wystarczającymi środkami na zakup niezbędnych produktów. Ryzyko kredytowe ponosi dostawca, który może je zmniejszyć, korzystając z ochrony ubezpieczeniowej.
Zaletą kredytu kupieckiego jest szybkość i znacznie tańsze koszty niż w przypadku pożyczki bankowej. Nie wymaga on skomplikowanych formalności ani długiego procesu weryfikacji. Udzielając kredytu kupieckiego, przedsiębiorca może uzyskać przewagę konkurencyjną na rynku, oferując bardziej elastyczne warunki płatności dla swoich klientów.
Przedsiębiorcy, którzy udzielają kredytu kupieckiego muszą jednak mieć na uwadze, że brak terminowego otrzymania świadczeń od kontrahentów może zagrozić płynności finansowej firmy. Przeniesie się to na występowanie utrudnień w bieżących operacjach i wywiązywaniu się z własnych zobowiązań. W skrajnych przypadkach, niewypłacalność klientów może doprowadzić przedsiębiorstwo do poważnych problemów finansowych, a nawet do bankructwa.
Akredytywa
To jedno z narzędzi banku zabezpieczające obrót przedsiębiorców zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym. Ponieważ akredytywy są instrumentami kredytowymi, do jej uzyskania jest wykorzystywany kredyt importera w jego banku. Akredytywa to zobowiązanie banku w imieniu importera (zagranicznego nabywcy), że płatność zostanie dokonana na rzecz beneficjenta (eksportera), pod warunkiem spełnienia warunków określonych w akredytywie, czego dowodem jest przedstawienie określonych dokumentów. Innymi słowami importer wydziela określony majątek i przeznacza go na spełnienie zobowiązań wobec eksportera. Importer otwiera w banku akredytywę i zabezpiecza środki przeznaczone dla eksportera. Ten otrzyma je dopiero po wysłaniu towaru i wymianie dokumentów z importerem.
Akredytywa to dobry wybór przy nawiązywaniu współpracy z nowym kontrahentem, gdy przedsiębiorca ma wątpliwości co do wywiązania się drugiej strony z umowy czy też jego wypłacalności. Metoda ta chroni również importera, ponieważ dokumenty wymagane do uruchomienia płatności stanowią dowód, że towary zostały wysłane zgodnie z ustaleniami.
Akredytywa stanowi gwarancję dla eksportera, że otrzyma należne mu środki, natomiast importer zyskuje możliwość dokonania zapłaty dopiero po spełnieniu przez dostawcę określonych warunków. Chroni ona więc obie strony umowy przed niespełnieniem warunków zawartej umowy. Minimalizuje ryzyko nieotrzymania zapłaty za towar, opóźnień albo otrzymania niepełnowartościowego materiału. Jest szczególnie opłacalna w przypadku dużych transakcji międzynarodowych.
Jest to usługa płatna, a jej koszty ponosi importer i są one zasadniczo wyższe od kosztów innych metod transferu środków pieniężnych. Jest to spowodowane tym, że na akredytywę zazwyczaj decydują się przedsiębiorcy, którzy eksportują towary o wysokiej wartości. Koszty akredytywy ustala się na podstawie tabeli opłat danego banku, a najczęściej brane są pod uwagę takie czynniki jak wartość danej transakcji i czas trwania umowy. Zazwyczaj ustala się określony procent wartości całego kredyt. Bank otwierający akredytywę może wymagać zabezpieczenia od zlecającego klienta. Może to być np. gwarancja bankowa, poręczenie, kredyt.
Akredytywa dokumentowa
Dzięki tej akredytywie można rozliczać międzynarodowe i krajowe kontrakty handlowe. Przez otwarcie akredytywy bank importera zobowiązuje się do zapłaty eksporterowi, gdy ten przedstawi dokumenty według ustalonych warunków. Bank nie ma możliwości odwołania swojego zobowiązania.
Kiedy klient otwiera akredytywę w banku, w którym posiada rachunek bankowy, bank, działając w jego imieniu, zobowiązuje się do przekazania określonej kwoty dla dostawcy. Dostawca musi jednak najpierw spełnić wymagania wskazane w akredytywie. Dzięki temu dostawca ma pewność otrzymania zapłaty, a odbiorca gwarancję dostarczenia zamówionych towarów. Jest to rozliczenie bezgotówkowe i działa podobnie jak gwarancja bankowa. Dostawca i odbiorca muszą posiadać rachunki bankowe, nie musi to być jednak ten sam bank. Warunki akredytywy oraz sposób wykonania przez bank zobowiązania wynikającego z jej otwarcia są określane w umowie zlecającej otwarcie akredytywy.
Wykonanie zobowiązania przez bank może być uregulowane na dwa sposoby. Po pierwsze, przekazując środki dostawcy, bank korzysta z finansów zgromadzonych przez odbiorcę na jego rachunku bankowym. Drugim rozwiązaniem jest wykonanie akredytywy z środków własnych banku. W tym przypadku po stronie zlecającego akredytywę powstaje obowiązek spłaty banku (może być to w formie kredytu).
Bardziej skomplikowana forma akredytywy przewiduje zaangażowanie drugiego banku. Potwierdza on zobowiązanie banku pierwszego (otwierającego akredytywę). Wtedy drugi bank staje się ubocznym dłużnikiem dostawcy i odpowiada on za wykonanie akredytywy.
Inna zaawansowana forma akredytywy przewiduje również zaangażowanie drugiego banku, lecz nie potwierdza on akredytywy, a pośredniczy w niej. Bank ten odbiera od eksportera dokumenty uprawniające do wypłaty kwoty akredytywy i kontroluje. Może on również wypłacić dostawcy tę kwotę, a następnie bank odbiorcy musi mu ją zwrócić.
Akredytywa pieniężna
W tym rodzaju akredytywy zawsze występują dwa banki – otwierający akredytywę oraz upoważniony. To drugi bank dokonuje płatności na rzecz uprawnionego. Wówczas, bank otwierający akredytywę zobowiązuje się wobec banku płacącego, że zwróci kwoty wypłacone przez niego dla beneficjenta.
Akredytywa – forma i treść
Dla obu form akredytywy konieczna jest zwykła forma pisemna. Taka forma ma zapewnić stronom przejrzystość umowy i stanowić dowód jej zawarcia, nie wymaga się poświadczenia notarialnego. Umowa akredytywy musi zawierać nazwy i adresy odbiorcy i dostawcy, kwotę i walutę akredytywy oraz wskazanie dokumentów, które musi przedstawić beneficjent by móc żądać wypłaty akredytywy. Najczęściej dokumentami tymi są rachunki, dokumenty przewozowe, polisa ubezpieczeniowa, świadectwa pochodzenia czy certyfikaty. Inne ustalenia należą do swobodnej decyzji stron umowy.
Forfaiting
Jest to jedno z narzędzi wspierania przedsiębiorców w rozwoju działalności szczególnie na arenie międzynarodowej. Polega on na wykupieniu wierzytelności przez bank, inaczej określanym mianem dyskontowania. Podobnie jak faktoring, dotyczy sprzedaży i przeniesienia aktywów finansowych. Forfaiting eliminuje w dużym stopniu ryzyko dla eksportera.
W umowie fortfaitingu występują następujące podmioty: fortfaitysta (cedent) i fortfaiter (najczęściej bank). Poza umową, w proces fortfaitingu zaangażowani są również importer, tu określany dłużnikiem fortfaitingowym, oraz jego bank, pełniący funkcję gwaranta.
Jak działa fortfaiting?
Fortfaiting ma zastosowanie w sytuacji, gdy eksporter sprzedaje swój towar poza granice kraju z długim terminem płatności. Zawiera on umowę handlową z importerem, który od tego momentu jest określany mianem dłużnika. W dalszej kolejności importer zleca bankowi zabezpieczenie płatności, np. przez wystawienie weksla lub zawarcie akredytywy. Następnie fortfaiter nabywa wierzytelność przed upływem terminu płatności i pobiera odsetki dyskontowe lub przejmuje ryzyko niewypłacalności. Kolejnym krokiem jest wykonanie warunków umowy, czyli dostawa towaru i wykonanie usługi, a gdy to nastąpi, bank wypłaca ustaloną kwotę wierzytelności eksporterowi. Po tych czynnościach pozostaje już tylko obowiązek spłaty należności przez importera.
Fortfaiting ma zastosowanie dla potrzeb dużych przedsiębiorców, działających międzynarodowo. Dotyczy on transakcji długoterminowych. Umowa fortfaitingu zawsze dotyczy tylko jednej transakcji. Przeniesienie ryzyka na fortfaitera oznacza również, że sprzedawca ma mniejszą kontrolę nad transakcją, co może stanowić zarówno wadę jak i zaletę tego sposobu finansowania.
Fortfaiting opiera się na zawarciu akredytywy, wystawieniu weksli, gwarancji. Może to powodować rozciągnięcie w czasie całego procederu, ze względu na konieczność przygotowania rzetelnej dokumentacji.
Inkaso dokumentowe
Inkaso dokumentowe to operacja bankowa, w ramach której eksporter powierza pobranie płatności bankowi eksportera (bankowi przekazującemu), który przesyła dokumenty do banku importera (banku pobierającego) wraz z instrukcjami dotyczącymi płatności. Środki są otrzymywane od importera i przekazywane eksporterowi za pośrednictwem banków w zamian za te dokumenty. Inkaso dokumentowe stosuje się w rozliczeniach handlu zagranicznego. To prosta i mało kosztowna forma płatności. Podczas wykonywania inkasa dokumentowego, banki nie ponoszą odpowiedzialności za skuteczność w ściąganiu zapłaty.
Proces operacyjny inkasa dokumentowego dzieli się na trzy etapy:
- Sporządzenie zlecenia inkasowego,
- Przekazanie dokumentów i instrukcji inkasowych do banku inkasującego/prezentującego,
- Zapłata za inkaso
Gwarancja bankowa
Gwarancja bankowa ma zastosowanie zarówno w handlu krajowym, jak i zagranicznym. Jest to zabezpieczenie, w którym bank zobowiązuje się do zapłacenia podmiotowi, który jest tzw. beneficjentem gwarancji wskazanej kwoty. Bank wypłaca ją, gdy zleceniodawca gwarancji nie wywiąże się ze zobowiązania wobec tego podmiotu, a beneficjent gwarancji złoży odpowiednie żądanie. Jest to pewne i wygodne zabezpieczenie wykonania przez kontrahenta zobowiązań umownych.
Wykup wierzytelności
Wykup wierzytelności ma zastosowanie zarówno w handlu krajowym jak i zagranicznym. Polega na refinansowaniu kredytu udzielonego zagranicznemu kontrahentowi przez polskiego eksportera, w formie wykupu wierzytelności przez Bank Gospodarstwa Krajowego. Wykup wierzytelności eksportowych jest częścią Programu Rządowego Finansowe Wspieranie Eksportu.
Konsygnacja i magazyn call-off stock
W magazynie konsygnacyjnym (magazynie call-off stock) przedmioty są przechowywane i sprzedawane na zasadzie konsygnacji, czyli umowy między sprzedawcą (konsygnantem), a właścicielem magazynu (konsygnatariuszem). W umowie tej konsygnatariusz przechowuje towary sprzedawcy i sprzedaje je w jego imieniu.
Umowa polega na tym, że dostawca umieszcza swoje produkty w magazynie odbiorcy, ale nadal zachowuje własność tych produktów, dopóki nie zostaną one sprzedane lub użyte przez odbiorcę. Oznacza to, że odbiorca przechowuje i zarządza produktami w magazynie, ale nie staje się ich właścicielem, dopóki nie zostaną one faktycznie wykorzystane lub sprzedane.
W momencie sprzedaży, to konsygnant otrzymuje ustaloną wcześniej, kwotę uzyskaną z transakcji. Oznacza to, że zarządza produktami w magazynie, nie będąc ich właścicielem.
Istotą magazynu konsygnacyjnego jest więc to, że towary są dostarczane przez zagranicznego dostawcę dla polskiego odbiorcy. Jednak zagraniczny dostawca zachowuje własność tych towarów w polskim magazynie – a więc to on ponosi ryzyko i koszt magazynu. Z kolei polski odbiorca pobiera towary z magazynu w momencie, w którym są mu potrzebne – dopiero wówczas na polskiego odbiorcę przechodzi własność tych towarów.
Magazyn konsygnacyjny to zarówno umowa handlowa, jak i regulacja prawna, która skupia się na aspektach podatkowych w kontekście handlu transgranicznego.
Jednocześnie magazyn konsygnacyjny ma istotny wymiar prawny. Służy on jako instrument regulujący kwestie związane z opodatkowaniem w przypadku handlu międzynarodowego. Umowa ta pozwala uniknąć trudności związanych z opodatkowaniem przy przekraczaniu granic państwowych. Skład konsygnacyjny pozwala na przechowywanie towarów u lokalnych partnerów handlowych, co skraca czas dostaw (zminimalizowanie czasu dostawy) i umożliwia lepsze dostosowanie się do zmieniającego się popytu na rynku.
Magazyny konsygnacyjne mogą być szeroko wykorzystywane w UE, m.in. w branżach takich jak: branża odzieżowa i tekstylna, samochodowa, spożywcza i medyczna, a także w elektronice i nowych technologiach.
Podmioty oferujące pomoc dla eksporterów
KUKE i BGK to państwowe podmioty udzielające pomocy dla eksporterów. Udzielają one ubezpieczeń i wsparcia finansowego.
Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych
Korporacja Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych (KUKE) to polska firma zajmująca się ubezpieczaniem transakcji handlowych polskich przedsiębiorstw. Podmiot ten jest jedynym ubezpieczycielem w Polsce uprawnionym do oferowania ubezpieczeń eksportowych gwarantowanych przez Skarb Państwa. Dzięki temu może zabezpieczać transakcje handlowe na rynkach o podwyższonym ryzyku, a także jako jedyna zapewnia długoterminowe ubezpieczenia dla projektów eksportowych o charakterze inwestycyjnym, trwających nawet do dwóch lat lub dłużej.
Polskie przedsiębiorstwa zyskują przez to możliwość bezpiecznego prowadzenia handlu międzynarodowego i świadczenia usług za granicą. Za pomocą ubezpieczeń KUKE eksporterzy, poza zabezpieczeniem transakcji eksportowych, czerpią również inne korzyści. Mogą oni ubezpieczyć inwestycje zagraniczne zarówno od ryzyka politycznego, jak i handlowego, zwiększyć limity kredytowe w bankach czy uzyskać kontraktowe gwarancje o szerokim zastosowaniu. Elementy te są priorytetowe dla odniesieniu sukcesu na dzisiejszym globalnym rynku i uzyskania przewagi nad konkurentami w walce o zagraniczne zamówienia. KUKE oferuje również gwarancję spłaty kredytu inwestycyjnego na rozwój produkcji nastawionej na eksport. Jednym z rozwiązań KUKE jest również omówiony już faktoring.
W ofercie KUKE jest także wsparcie w ramach „Polisy bez Granic”. Ubezpieczenie to polega na objęciu ochroną sprzedaży do 160 państw, pokrywając ryzyko handlowe, polityczne i siły wyższej. Pełna lista państw dostępna jest na stronie internetowej KUKE pod linkiem https://kuke.com.pl/polisa-bez-granic-lista-krajow.
KUKE oferuje również wsparcie dla eksporterów w postaci finansowania kontraktów handlowych oraz inwestycji w Polsce i za granicą. Rozwiązania wypracowane przez KUKE gwarantują polskim przedsiębiorcom bezpieczną wymianę handlową i wymianę usług. Z kolei bankom, które udzieliły kredytu polskiemu przedsiębiorcy lub zagranicznemu inwestorowi posiadającemu spółkę w Polsce, KUKE gwarantuje jego spłatę. Kredyt, o którym mowa powinien być przeznaczony na finansowanie inwestycji proeksportowej.
Dzięki takiemu rozwiązaniu przedsiębiorca zyskuje finansowanie na realizację inwestycji. Bank dzieli się ryzykiem kredytowym – KUKE gwarantuje 80 proc. wartości kredytu udzielonego przedsiębiorcy. Przedsiębiorca nie musi do tego przedstawiać dodatkowych ubezpieczeń oraz może ubiegać się o kolejny kredyt. Korzyść odnosi również bank gdyż KUKE zdejmuje z niego ryzyko związane z finansowaniem eksportu. Banki zyskują więc większe możliwości udzielania kredytów w Polsce i za granicą. Zwiększają one swoje zaangażowanie w finansowanie eksportera i podnoszenie swojej dochodowości z relacji z klientem.
KUKE oferuje szeroką gamę rozwiązań wspierających eksporterów. Są w sposób szczegółowy opisane na oficjalnej stronie KUKE pod linkiem – https://kuke.com.pl/eksporter.
Inwestycja, która ma być finansowana przez KUKE musi generować sprzedaż eksportową. Oznacza to, że przez 3 lata po jej ukończeniu ma generować średnio nie mniej niż 20 proc. przychodów ze sprzedaży eksportowej. Warunek ten będzie spełniony również dla inwestycji prowadzonej przez firmę, która sprzedaje swoje produkty za granicę. Przedsiębiorca musi wykazać, że w trzech z ostatnich pięciu lat co najmniej 20% jej przychodów pochodziło z tej sprzedaży zagranicznej.
Bank Gospodarstwa Krajowego
To drugi organ oferujący wsparcie dla eksporterów. Finansuje on projekty eksportowe, inwestycje i rozwój polskich przedsiębiorców na rynkach międzynarodowych. W swojej ofercie ma również narzędzia poręczeń i gwarancji. Jest to bank państwowy, który za swojego jedynego udziałowca ma Skarb Państwa. Aktualnie na terenie całej Polski funkcjonuje 16 oddziałów tego organu. Oferta skierowana jest do MŚP, dużych firm oraz firm zagranicznych.
BGK skupia się na kredytach finansowania zakupu polskich towarów i usług zagranicznym nabywcom bezpośrednio lub przez bank nabywcy. Środki z tych kredytów trafiają bezpośrednio do krajowych eksporterów. Zagraniczni nabywcy spłacają kredyty dopiero po dostawie towaru lub usługi.
Oferuje on zarówno finansowanie krótkoterminowe jak i długoterminowe. BGK oferuje pomoc przedsiębiorcom za pomocą takich instrumentów jak postfinansowanie, dyskontowanie akredytywy dokumentowej (krótkoterminowe), kredyt dla banku nabywcy, kredyt dla nabywcy, wykup wierzytelności, kredyt na prefinansowanie eksportu (długoterminowe). BGK proponuje również zabezpieczenia w formie gwarancji bankowych i potwierdzenia akredytywy oraz Program SOKE zapewniający kredytobiorcy stałą stopę procentową, która obowiązuje przez cały czas spłaty kredytu. Program ten jest następcą programu DOKE.
PFR TFI
Grupami docelowymi instytucji PFR TFI są polscy przedsiębiorcy inwestujące na rynkach zagranicznych. Oferuje ona polskim firmom współfinansowanie ich zagranicznych projektów inwestycyjnych poprzez pożyczki lub objęcie udziałów mniejszościowych z odkupem na warunkach rynkowych. Instytucja ta zarządza Funduszem Ekspansji Zagranicznej, który wspólnie inwestuje z polskimi partnerami na rynkach zagranicznych, zapewniając długoterminowe, stabilne finansowanie.
Firma chcąca skorzystać z Funduszu Ekspansji Zagranicznej musi mieć zweryfikowany model biznesowy w Polsce. Fundusz oferuje nie więcej niż połowę wartości całej inwestycji, dlatego firma musi być w stanie samodzielnie pokryć pozostałą jej część.
Inne instytucje oferujące finansowanie wymiany handlowej
Tabela z instytucjami, grupami docelowymi, zakresem wsparcia finansowego dostępna jest na stronie Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu pod linkiem: https://www.paih.gov.pl/eksport/abc_eksportu/wsparcie_finansowe/