NAWIGACJA
Deklaracje
Aby rozliczyć dochody z działalności gospodarczej opodatkowane na zasadach ogólnych, przedsiębiorca powinien skorzystać z formularza PIT-36.
Osoby, które zdecydowały się na opodatkowanie liniowe, wypełniają zeznanie na formularzu PIT-36L.
Przedsiębiorcy objęci ryczałtem powinni natomiast złożyć deklarację PIT-28.
Do każdego z tych formularzy wymagane jest dołączenie odpowiednich załączników. Przedsiębiorcy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą, rozliczający się na PIT-36 lub PIT-36L, muszą załączyć PIT/B, który zawiera informacje o dochodzie lub stracie z tej działalności w danym roku.
W zależności od indywidualnej sytuacji podatnika oraz przysługujących mu ulg i odliczeń, może być konieczne dołączenie także innych dokumentów, takich jak PIT/O.
Daninę solidarnościową podatnik rozlicza korzystając z formularza DSF-1.
Aktualne wzory deklaracji i załączników do nich dla osób prowadzących działalność gospodarczą można znaleźć na tej stronie:
https://www.podatki.gov.pl/pit/e-deklaracje-pit/dla-osob-prowadzacych-dzialalnosc-gospodarcza/
Terminy
Tak jak pozostali podatnicy, będący osobami fizycznymi przedsiębiorcy mają obowiązek złożyć swoje zeznania podatkowe w terminie od 15 lutego do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
Możliwe jest złożenie deklaracji również poprzez platformę Twój e-PIT – przy czym zakres informacji udostępnionych dla tego celu przez Krajową Administrację Skarbową (KAS) jest ograniczony (głównie do będących w posiadaniu Szefa KAS danych o wpłaconych w trakcie roku podatkowego przez podatnika zaliczkach na podatek/ryczałtach) i właściwie w przypadku każdego aktywnego przedsiębiorcy konieczne będzie odpowiednie uzupełnienie formularzy udostępnionych przez KAS.
Jeśli z deklaracji podatkowej wynika konieczność dopłaty podatku to w przypadku osób fizycznych będących przedsiębiorcami, którzy w roku 2024 uzyskiwali przychody z działalności gospodarczej, termin na jej wpłatę zasadniczo upływa w dniu 30 kwietnia 2025 r. W przypadku opóźnienia w jej wpłacie pojawią się odsetki za zwłokę.
Identyfikator podatkowy
Każdy podatnik w Polsce ma obowiązek posiadać identyfikator podatkowy. Co do zasady dla podatników PIT, którzy prowadzą działalność gospodarczą, lub są zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług (VAT) właściwym identyfikatorem jest numer NIP (nie numer PESEL).
Ważne jest to, że osoba fizyczna, która ma status przedsiębiorcy składając inne deklaracje podatkowe np. PIT-38 lub PIT-39 zawsze posługuje się numerem NIP jako identyfikatorem.
Każdy podatnik w Polsce jest zobowiązany do korzystania z indywidualnego rachunku podatkowego tzw. mikrorachunku podatkowego, który jest dostępny dla każdego, kto posiada identyfikator podatkowy (w szczególności nr NIP) oraz reguluje podatki, obejmując również przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Nie ma znaczenia forma prawna działalności czy rozmiar przedsiębiorcy i rodzaj daniny podatkowej do wpłaty (każde należne od danej osoby zobowiązanie, czy będzie to PIT czy np. VAT powinno trafić na jej mikrorachunek podatkowy).
Zatem jeśli na danej osobie ciąży obowiązek zapłaty podatku np. dopłaty wynikającej z rocznego zeznania podatkowego, to wpłata z tego tytułu powinna być dokonana na mikrorachunek podatkowy.
Numer mikrorachunku danej osoby można w każdym czasie wygenerować poprzez rządową stronę:
https://www.podatki.gov.pl/generator-mikrorachunku-podatkowego/
Można również uzyskać nr mikrorachunku w urzędzie skarbowym.
Należy zauważyć, że aby uzyskać/wygenerować nr mikrorachunku podatkowego, należy posiadać / podać identyfikator podatkowy, czyli w przypadku osób fizycznych, które prowadzą działalność gospodarczą powinien to być numer NIP.
Mikrorachunek podatkowy, podobnie jak identyfikator podatkowy, jest przypisywany podatnikowi jednorazowo i bez względu na to, czy zmieni on miejsce zamieszkania, właściwość urzędu skarbowego czy nazwisko pozostaje niezmienny.
Mikrorachunek podatkowy, tak jak każdy nr konta składa się z 26 znaków I jego format jest następujący: LK10100071222YXXXXXXXXXXXX.
- LK oznacza liczbę kontrolną,
- wartość 10100071222 jest stała dla każdego mikrorachunku podatkowego i reprezentuje numery rozliczeniowe w NBP,
- Y=2 pojawia się, gdy użyto numeru NIP,
- po znaku Y znajduje się NIP podatnika,
- na kolejnych pozycjach są zera, tak aby rachunek składał się z 26 znaków.
Przed użyciem mikrorachunku podatkowego zawsze należy sprawdzić, czy zawiera cyfry 10100071222 (począwszy od pozycji nr 3) oraz prawidłowy NIP.
Zdarza się, że przedsiębiorca będący osobą fizyczną ma 2 mikrorachunki – jeden wygenerowany dla numeru PESEL, a drugi dla numeru NIP. W takim przypadku – skoro mamy do czynienia z przedsiębiorcą, każdorazowo musi on używać mikrorachunku zgodnego z numerem NIP.
Właściwość urzędu skarbowego
Każdy podatnik wypełniając rozliczenie podatkowe ma obowiązek wskazać:
- właściwy dla siebie urząd skarbowy oraz
- adres miejsca zamieszkania.
Urząd skarbowy i adres miejsca zamieszkania właściwy dla rezydenta Polski
Zeznanie podatkowe należy złożyć do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania danego podatnika. Miejsce zamieszkania powinno być miejscem faktycznego pobytu podatnika i w obecnych realiach nie należy go mylić z miejscem zameldowania. Meldunek stanowi jedynie administracyjne potwierdzenie pobytu i nie jest niezbędny do celów rozliczeń podatkowych. Nawet jeśli miejsce zamieszkania różni się od miejsca zameldowania, zeznanie podatkowe powinno być składane z uwzględnieniem właściwości urzędu dla miejsca zamieszkania podatnika.
Zeznanie podatkowe kierujemy do urzędu skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania podatnika w dniu, w którym składane jest zeznanie podatkowe. Oznacza to, że jeśli pomiędzy zakończeniem roku kalendarzowego a dniem złożenia zeznania, podatnik zmienił miejsce zamieszkania, zeznanie należy złożyć zgodnie z najbardziej aktualnym adresem miejsca zamieszkania. Jeśli przed złożeniem zeznania podatnik utracił miejsce zamieszkania w Polsce (np. powrócił do Ukrainy), rozliczenie podatkowe należy wysłać do urzędu skarbowego właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
W przypadku małżonków rozliczających się wspólnie, którzy mają różne adresy miejsca zamieszkania, należy wybrać (dowolnie) urząd właściwy dla adresu miejsca zamieszkania jednego z małżonków.
W przypadku rezydentów podatkowych Polski właściwym adresem zamieszkania będzie adres faktycznego miejsca zamieszkania w Polsce.
Urząd skarbowy i adres miejsca zamieszkania dla nierezydenta w Polsce
W przypadku osób, które nie mają w Polsce miejsca zamieszkania, właściwość urzędu określa się, biorąc pod uwagę miejsce uzyskiwania dochodów i tak właściwe w sprawach nierezydentów są:
- w województwie dolnośląskim – Urząd Skarbowy Wrocław-Psie Pole;
- w województwie kujawsko-pomorskim – Drugi Urząd Skarbowy w Bydgoszczy;
- w województwie lubelskim – Pierwszy Urząd Skarbowy w Lublinie;
- w województwie lubuskim – Pierwszy Urząd Skarbowy w Zielonej Górze;
- w województwie łódzkim – Urząd Skarbowy Łódź-Śródmieście;
- w województwie małopolskim – Urząd Skarbowy Kraków-Śródmieście;
- w województwie mazowieckim – Trzeci Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście;
- w województwie opolskim – Pierwszy Urząd Skarbowy w Opolu;
- w województwie podkarpackim – Pierwszy Urząd Skarbowy w Rzeszowie;
- w województwie podlaskim – Pierwszy Urząd Skarbowy w Białymstoku;
- w województwie pomorskim – Pierwszy Urząd Skarbowy w Gdańsku;
- w województwie śląskim – Pierwszy Urząd Skarbowy w Katowicach;
- w województwie świętokrzyskim – Drugi Urząd Skarbowy w Kielcach;
- w województwie warmińsko-mazurskim – Urząd Skarbowy w Olsztynie;
- w województwie wielkopolskim – Urząd Skarbowy Poznań-Nowe Miasto;
- w województwie zachodniopomorskim – Trzeci Urząd Skarbowy w Szczecinie.
Jeśli nie można określić na tej podstawie właściwego dla nierezydenta podatkowego urzędu skarbowego, zeznanie należy złożyć do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.
Uwaga, w przypadku osób, które w Polsce mają status nierezydenta podatkowego, właściwym adresem zamieszkania będzie adres ich zamieszkania za granicą (nie wskazują na zeznaniu podatkowym adresu, gdzie tymczasowo mieszkają w Polsce, nawet jeśli jest to ich adres zameldowania).